Cursus

De cursussen in Aalten, Borculo en Doetinchem bestaan per 1 januari 2011 uit één avond i.p.v. twee.

Instructie door zeer ervaren lactatiekundige!

• Kosten € 20,00/stel
• Onderwerpen: plan A - de ideale start en de andere plannen oftewel overlevingsstrategieën als plan A niet lukt.
• Tijd: 19:30-21:30 uur

BabyCafé

• Elke dinsdagmorgen in even weken van 10-12 uur
• NatureBabies, Hoofdstraat 7, Terborg

Inloopspreekuur

• Elke dinsdagmiddag in even weken van 12-16 uur
• Nature Babies, Hoofdstraat 7, Terborg

Twitteren

• @molkfaam

Het moet wel leuk zijn

De ene kant

Tegenwoordig wordt nogal eens naar borstvoeding gekeken vanuit het gezichtspunt van de moeder.

• Borstvoeding is gemakkelijker of juist moeilijker dan voeden met de fles.
• Borstvoeding kost wel veel tijd.
• Bij voeden op verzoek van de baby is het lastig voor de moeder omdat zij niet weet waar ze aan toe is.
• Een ander kan ook eens voeden als mama niet borstvoeding geeft.

De kreet van heden ten dage: het moet wel leuk zijn!

De andere kant

Kijk je vanuit het gezichtspunt van de baby dan is wel duidelijk wat het kindje wil: het moet wel leuk zijn!
Wat vindt een ‘baby in het algemeen’ leuk?

• Ik wil veel bij mijn ouders zijn, liefst met veel huidcontact: dan geniet en ontspan ik optimaal!
• Mijn mama moet mij voeden, dat is haar specifieke taak. Het is logisch en natuurlijk dat ik het liefst bij mama drink want uit haar borsten komt de lekkere melk.  Dat zorgt voor een hechte band! En trouwens mama’s borsten zijn ook zachter en mooier dan die van papa ;-).
• Zo af en toe mag papa mama’s taak even overnemen.  Zo nodig lust ik heel af en toe ook wel eens moedermelk via een omweg - als het perse moet ;-).
• Het liefst wil ik meteen drinken als ik wakker begin te worden zodat ik niet eerst overstuur word of hoef te huilen. Zelfs verschonen hoeft voor mij echt niet eerst.
• Het liefst wil ik dag en nacht  zo dicht bij mijn mama en papa zijn, dat ik hun ademen hoor, hun aanwezigheid voel, hun stemmen hoor en hun geuren kan ruiken en zo kan weten dat ze in de buurt zijn.
• Het liefst wil ik me niet teveel inspannen om dit alles op te merken en te laten weten dat ik er nog ben, dus hoe dichterbij ze zijn hoe beter.
• Natuurlijk wil ik af en toe wel eens in mijn bed liggen, maar het fijnst voel ik mij op schoot of in de draagdoek, dicht tegen mama of papa aan.
• Als ik honger heb ga ik op zoek in de richting waar mijn wang iets voelt, bij wie ik ook op schoot lig. Pas echt gelukkig ben ik als ik mama’s borst voel en ruik, haar gezicht herken en mag drinken zovaak als ik wil. Daarom is het ook zo handig om dicht bij haar te zijn.
• Zelfs tijdens het drinken lig ik het liefst tegen mama aan, zodat ik haar kan zien, ruiken en voelen en natuurlijk uit haar borsten kan drinken.
• Duitsers noemen borstvoeding ‘Stillen’ en dat doen ze vast en zeker omdat ik niet alleen mijn honger aan de borst kan stillen, maar ook stil en rustig word als ik pijn heb, verdrietig ben, de hik helemaal niet leuk vind of eigenlijk heel moe ben en wil slapen en dan even bij mama mag drinken. Soms is mijn ongemak na een paar slokken al opgelost!

Twijfel?

Als je als bijna-mama nog twijfelt of je al dan niet borstvoeding gaat geven realiseer je dan dat we gemaakt zijn als zoogdieren en dat het de bedoeling is dat we ons jong, onze baby, aan onze borsten voeden.
Een baby hebben is niet altijd leuk en voeden is ook niet altijd leuk, maar dat hoeft ook niet.
Er zijn gelukkig ook goede en mooie momenten om de niet-leuke te overstemmen. Want het begin kan moeilijk zijn -alle begin is moeilijk- of als moeilijk ervaren worden.
De beloning komt!. De hormonen ondersteunen je in je voedende rol.
Dan blijkt gaandeweg: zowel de moedermelk als de manier van drinken zijn met een fles nooit en te nimmer te evenaren. Borstvoeding is de norm, is zoals het hoort.
De baby vindt dat in elk geval een uitgemaakte zaak!

De baby twijfelt niet

Als je de keus overlaat aan je kindje is het niet zo moeilijk: laat je baby meteen na de geboorte of anders zo snel als mogelijk is maar eens minimaal drie uren ongestoord liggen op je blote buik, in de buurt van je borsten.
De kans is heel groot -als hij niet is verdoofd door de pijnmedicatie van de bevalling- dat je baby zelf op zoek gaat en de borst gaat vinden!

Als er wel sprake is van pijnmedicatie, wacht dan maar af  tot die uitgewerkt is, natuurlijk met je baby op de buik - wel goed opletten dat hij vrij kan ademen!
Zorg intussen dat jij en de baby niet gewassen, gebadderd of gedoucht worden, zodat je baby letterlijk en figuurlijk achter zijn neus aan kan gaan: de geur van vruchtwater speelt een enorm belangrijke rol in het vinden van de borst!

Vanuit het gezichtspunt van de baby is er maar één doel: drinken! Bij mama! Aan mama’s borsten! Geef die kans…..
Zie je (misschien pas na verloop van tijd) die tevredenheid, dat genot?
Dan is het pas echt leuk!

De MolkFaam is deze zomer van 2011 gewoon thuis: de hele maand augustus ben ik beschikbaar!

De vakantietijd is voor de babywereld altijd een gecompliceerde tijd.

Om een of andere vage biologische reden worden in de zomermaanden veel baby’s geboren.
In de hulpverlening is een groot deel van de medewerkers op vakantie. Voor veel kraamzorginstellingen en verloskundige praktijken is het daarom peentjes zweten om alle hulpverlening rond te breien.

In de kraamwereld is het hollen of stilstaan: baby’s komen in golven.

Lastig!

Daarom is de MolkFaam beschikbaar….

Op de site van de Nederlandse Vereniging van Lactatiekundigen zijn alle NVL- lactatiekundigen te vinden.

Een andere optie is je vraag eerst eens voor te leggen aan:

- een contactpersoon van VBN:

Vereniging Borstvoeding Natuurlijk

	Postbus 119 3960 BC  WIJK BIJ DUURSTEDE
	0343 - 57 66 26
	info@borstvoedingnatuurlijk.nl

- of aan een leidster van LLL:

Borstvoedingorganisatie La Leche League
	Postbus 212 4300 AE ZIERIKZEE
	Tel: 0111 - 41 31 89
	info@lalecheleague.nl

.

Gevonden op internet:

If breastfeeding in public

disturbs you

please feel free

to put a blanket

over your head!

Ook tegengekomen op internet, tijdens een discussie op Lactnet, een internationaal discussieforum voor o.a. lactatiekundigen:

We continually battle culture

for the privilege of sharing biology.

Mothers who contact me

want the truth, the biology,

not the cultural trend!

Op donderdag 2 april 2009 stapte ik op de trein -nou ja erin natuurlijk- richting Schiphol. Want ik ging op schoolreisje! Met drie collegalactatiekundigen en de echtgenoot van een collega gingen we per easy-jet naar London-Gatwick en vandaar met een gehuurde Golf naar Winchester. We logeerden in een prachtige Bed&Breakfast in een cottage. De eerste avond gingen we uit eten in The Old Vine, vlak bij de kathedraal. Heerlijk en gezellig!

Vrijdagmorgen zijn we na een echt Engels ontbijt gaan shoppen en hebben o.a. tweede hands boeken gekocht. Dat is dus helemaal niet handig als er alleen handbagage is om alles weer in mee terug te nemen. Verder hebben we de Winchester Cathedral bekeken.

Aan het begin van de middag konden we ons melden in een meisjeskostschool, die vanwege de paasvakantie helemaal ter onzer beschikking was. Er waren meest borstvoedingsenthousiastelingen uit Engeland. We ontmoetten ook een Nederlandse Engelsvrouw en een Australisch Nederlandse. Er waren lactatiekundigen -in Engeland meestal gecombineerd met het beroep nurse or midwife. En er waren La Leche League leidsters en dergelijke.

In de middag konden we kiezen tussen een actiemiddag met o.a. Gabrielle Palmer of onderricht over tekorte tongriem door Catherine Watson Genna.  Daarna was er een soort ledenvergadering van de LCGB, waar wij niet naar toe gingen omdat we geen lid waren van de LCGB (Lactation Consultants of Great Britain). Marianne Vanderveen heeft wel iets verteld over de RVP (Rust Voorspelbaarheid Prikkelreductie) perikelen in Nederland en ze vroeg daar om feedback. Het blijkt dat er in allerlei landen gelijksoortige dingen spelen.

Tijdens de vergadering zochten we een kopje thee en dat vonden wij (Tineke, Karin en ik) in een communityroom van een slaapgebouw. Catherine en haar man David waren er ook bij evenals onze Australisch Nederlandse collega. We hebben heel gezellig gepraat, elkaar een beetje beter leren kennen en genoten van de thee. David gebruikte de gelegenheid om piano te spelen.

Daarna was er om 20:30 uur een gezamenlijk diner in de eetzaal van de school.

Nico en Marianne gingen terug naar de cottage en wij werden verdeeld over verschillende slaaphuizen. Mijn kamer was nr 126 in the High House en het bleek dat nog twee dames datzelfde nummer hadden. Er was maar één bed. Ik verkaste als ‘126 nummer twee’ naar 306, onder de hanebalken. Toen ik al sliep werd door ‘126 nummer drie’ op de deur geklopt of mijn kamer toevallig nog leeg was… De organisatores vonden het erg vervelend maar ik zat er niet zo mee. Uiteindelijk hebben we alle drie geslapen.

De volgende dag kregen we in de ochtend weer een uur onderricht van Catherine Watson Genna over de te korte tongriem en andere aanverwante perikelen. Ze wist er veel en levendig over te vertellen, gebruikte veel foto- en filmmateriaal en was zeer handig met de presentatieapparatuur. In de ILCA/VELB conferentie van oktober 2008 hadden we haar 20 minuten horen spreken. Dat was al veelbelovend maar dit was heel wat diepgaander!

We liepen scheef van alle boeken en gadgets die we daar in de pauze konden kopen. Een leuk boek was van de hand van onze collega Alison. Zij schreef een boek met allemaal borstvoedingsliedjes. Hoe grappig kan dat zijn!

Daarna was er een lezing van Richard Bowlby over attachment en van Gabrielle Palmer over ‘the politics of breastfeeding’. Na de lunch (warm eten compleet met rauwkost en toetje) kwam Bowlby nog weer terug met verdieping van de ‘attachment theory’ en Catherine sprak nog een keer met als onderwerp ’ademhalingsproblematiek en borstvoeding’.

Na afloop van het congres zijn we Winchester verder gaan bekijken. We zagen o.a. de straat en het huis waar Jane Austen heeft gewoond, een ruïne van het vroegere bisschoppelijke/koninklijke paleis (Winchester was vroeger de hoofdstad van Engeland) en een mooie, snelstromende rivier. We hadden moeite om daarna nog een eetplek te vinden want ondanks de crisis zaten alle restaurants bomvol. Uiteindelijk konden we achter een tiental giebelende meiden, die uit een Limousine kwamen rollen en bij een ‘hen party’ hoorden, een Italiaans restaurant binnengaan. Daar hebben we allerheerlijkst en niet duur gegeten!

Na weer een nacht in de Bed&Breakfast te hebben geslapen en na een heerlijk Engels ontbijt was het tijd om de koffers te pakken en af te reizen naar een dorpje aan de zuidkust waar we een Engelse collega Pamela ontmoetten. Zij heeft tot voor vier jaar in Afrika gewerkt en veel te maken gehad met borstvoeding en HIV/aids en alle misstanden daaromheen. Het was heel bijzonder om met haar te praten en haar hoogstaande idealen aan te horen.

Uiteindelijk moesten we ook nog een vliegtuig halen en werd het tijd weg te rijden richting Gatwick. Daar bleken veel meer mensen te zijn die wilden vliegen. Bij het inleveren van de auto bleek er schade te zijn (stukje lak van 1 mm2 door steenslag beschadigd) en wilden de mensen van Europcar ons 50 pond inhouden van de borg. Belachelijk!

Op Schiphol kregen we weer vaste, Nederlandse grond onder de voeten. Mijn eerste bezoek aan Engeland was een feit! En voor herhaling vatbaar! Via de trein arriveerde ik om half tien in de avond weer in Doetinchem en daar hebben we ons de Engelse Chocolade goed laten smaken.

Het krijgen van baby’s is zo oud als de mensheid en het geven van borstvoeding ook.

Het leven is echter sinds het begin van de mensheid veranderd.

Vroeger woonde men in familieverband en zag iedere jonge moeder voorbeelden om haar heen van andere voedende moeders. Tegenwoordig wonen de meeste gezinnen op zichzelf, verlopen de bevallingen anders en is borstvoeding verdrongen door alternatieven. Elk jong gezin moet min of meer het wiel van ouderschap weer uitvinden.

Alle begin is moeilijk. Daarom is steun voor aanstaande en kersverse ouders in veel situaties onmisbaar en in het bijzonder bij borstvoeding.
Het doel van die ondersteuning is dat de jonge ouders zelf hun weg gaan vinden en vol zelfvertrouwen gaan genieten van hun kind en van het ouderschap.

• Die steun kan gevonden worden binnen familie- en vriendenkring. Het nadeel daarvan kan zijn dat die soms zo overweldigend en divers is dat de ouders, en in het bijzonder de moeder, eerder onzeker worden dan zich gesteund voelen.
• In het vrijwilligerscircuit zijn dan genoeg mogelijkheden om antwoorden op vragen te krijgen. Zowel VBN als LLL zijn organisaties met goed opgeleide vrijwilligers die de moeders veelal telefonisch met raad en daad terzijde staan.
• En als de hulp telefonisch niet toereikend is kan er beroep gedaan worden op (vrijgevestigde) lactatiekundigen.

De MolkFaam is er zo een.

Lees verder op de website over de mogelijkheden: een cursus in de zwangerschap of hulp na de geboorte van uw baby.

En als het antwoord op uw vraag niet vindt op deze website en/of als u meer wilt weten, neem dan contact met mij op.

Met groet, Femmie de Jong